Leven op aarde

is dansen tussen licht en schaduw,

tussen stilte en storm.

De ziel komt hier niet om te vechten,

maar om te herinneren wie zij is

te midden van stof en tijd.

Elke adem, elke aanraking,

elk verlangen en elk verlies

weeft de draad van bewustzijn

door het tapijt van dit bestaan.

De aarde spreekt in kleur en geur,

in wind en regen,

in de hartslag van bomen en rivieren.

Ze nodigt je uit

om je lichaam te voelen.